Kreator Wtyczka z istniejących archiwów JAR jest dostępny z
menu najwyższego poziomu po wybraniu opcji
Plik > Nowy > Projekt >
Programowanie wtyczek > Wtyczka z istniejących archiwów JAR.
Tworzenie projektu wtyczki z istniejących archiwów JAR składa się z dwóch etapów:
Na stronie Wybór plików JAR wyświetlone są archiwa JAR, które mają być włączone do wtyczki.
Przycisk Dodaj otwiera okno dialogowe, w którym można przejrzeć obszar roboczy i wyszukać w nim archiwa JAR.
Przycisk Dodaj zewnętrzny otwiera okno dialogowe plików, które umożliwia przeglądanie systemu plików w poszukiwaniu archiwów JAR.
Strona kreatora Właściwości wtyczki umożliwia określenie ustawień projektu wtyczki, właściwości wtyczki oraz platformy docelowej.
W przypadku Nazwy projektu zaleca się korzystanie z konwencji nazewnictwa odwrotnego domen (np. com.example.bundle).
Pole Położenie określa domyślne położenie projektu, czyli podkatalog położenia obszaru roboczego. Położenie projektu można zmienić na dowolne inne umożliwiające zapis. W tym celu należy usunąć zaznaczenie pola wyboru Użyj położenia domyślnego i wpisać wybrane położenie.
Identyfikator wtyczki jest obowiązkowy i musi być zgodny z definicją plugin.dtd. Zaleca się (ale nie jest to obowiązkowe), aby identyfikator wtyczki był taki, jak nazwa projektu wtyczki.
Wersja wtyczki jest obowiązkowa i musi mieć formę GłównyNumer.DrugorzędnyNumer.Usługa (np. 1.3.0).
Nazwa wtyczki to prezentowana nazwa wtyczki, którą można przetłumaczyć. To pole jest wymagane.
Dostawca wtyczki jest przeznaczoną do tłumaczenia nazwą dostawcy wtyczki. To pole jest opcjonalne.
Opcjonalnie można w środowisku PDE wybrać opcję Analizuj treść biblioteki i dodaj zależności. Środowisko PDE analizuje treść bibliotek określonych na stronie Wybór plików JAR, szukając zależności, które mogą być wymagane przez projekt wtyczki. Zależności te są następnie automatycznie dodawane do manifestu.
Opcje platformy docelowej stanowią filtr wstępny, który określa, jakie strony edytora manifestów powinny być widoczne po utworzeniu nowego projektu wtyczki.
Na przykład strony Rozszerzenia i Punkty rozszerzeń będą widoczne, jeśli wybrana zostanie opcja Wersja Eclipse, natomiast będą ukryte, jeśli wybrana zostanie opcja Środowisko OSGi.
Z kolei sekcja Widoczność pakietu na stronie Środowisko wykonawcze w edytorze manifestów będzie ukryta, jeśli wybrana zostanie opcja standardowego środowiska OSGi. Wynika to z faktu, że w tej sekcji oferowane są narzędzia charakterystyczne dla środowiska Equinox.
Od sposobu zapakowania wtyczki zależy, czy pliki JAR powinny być spakowane w formacie ZIP. Jeśli wtyczka ma być dostarczona jako pojedynczy plik JAR - czyli w formacie zalecanym od wersji 3.1 Eclipse - poszczególne archiwa JAR powinny zostać rozpakowane. Jeśli wtyczka ma być dostarczona jako jednopoziomowy katalog, poszczególne archiwa JAR powinny pozostać nienaruszone.