Na tej stronie formularza można edytować strukturę i właściwości obiektów schematu, które stanowią gramatykę edytowanego schematu.
Do edytowania struktury obiektów schematu służy sekcja Elementy punktu rozszerzenia. Sekcja ta zajmuje lewą górną część obszaru edytora.
Do edytowania właściwości obiektów schematu służą sekcje Szczegóły <obiekt schematu>. Sekcje te są aktywowane w prawej górnej części obszaru edytora w zależności od typu elementu schematu zaznaczonego w sekcji Elementy punktu rozszerzenia.
Ta strona składa się z następujących sekcji:
Ta sekcja umożliwia:
Ta sekcja jest bezpośrednio dostępna ze strony formularza Definicja schematu.
Pole przeglądarki elementów punktu rozszerzenia umożliwia:
Przeglądarka ta zawiera następujące węzły:
Elementy:
Kompozytory:
Atrybuty:
Przykład: element rozszerzenia określa, że sekwencja jednego lub więcej elementów skrót jest dozwolona jako jego poprawne elementy potomne. Element skrótu jest reprezentowany przez odwołanie do elementu. Sekwencja elementów jest reprezentowana przez kompozytor Sekwencja.
Przykład: element skrót określa, że element opis lub kategoria jest dozwolony jako jego poprawny element potomny. Elementy opis i kategoria są reprezentowane przez odwołania do elementu. Wybór elementów jest reprezentowany przez kompozytor Wybór.
Kliknij przycisk Dodaj element, aby dodać nową deklarację elementu globalnego do gramatyki schematu punktu rozszerzenia. To działanie jest dostępne, gdy jest wybrany dowolny węzeł. Uwaga: Kolejność deklaracji elementów jest nieistotna.
Kliknij przycisk Dodaj atrybut, aby dodać nową deklarację atrybutu lokalnego do wybranego elementu w gramatyce schematu punktu rozszerzenia. To działanie jest dostępne, gdy jest wybrany dowolny węzeł elementu z wyjątkiem węzła elementu rozszerzenia. Atrybuty węzła elementu rozszerzenia są zawsze takie same: identyfikator, nazwa, punkt. Uwaga: Kolejność deklaracji atrybutów jest nieistotna.
Aby usunąć obiekt schematu z gramatyki schematu punktu rozszerzenia, kliknij prawym przyciskiem myszy wybrany węzeł i wybierz opcję Usuń. To działanie jest dostępne, gdy jest wybrany dowolny węzeł z wyjątkiem węzła elementu rozszerzenia. Jeśli schemat nie jest współużytkowany, węzeł elementu rozszerzenia jest specjalnym elementem głównym służącym do definiowania punktu wejścia do gramatyki edytowanego schematu. W każdym rozszerzeniu zdefiniowanym w Edytorze manifestów wtyczek musi zostać użyty element nadrzędny rozszerzenia, aby określić jego język znaczników związany z XML.
Aby określić, że elementy potomne elementu składają się z sekwencji lub wyboru innych elementów w gramatyce schematu punktu rozszerzenia, wykonaj następujące czynności:
Uwaga: Aby określić, że element jest elementem potomnym innego elementu, przez element nadrzędny musi zawsze zostać użyty pośredni kompozytor Sekwencja lub Wybór. Węzły kompozytora są węzłami konektorów, podczas gdy węzły odwołania do elementu są węzłami liści. W związku z tym węzły kompozytora powinny zawsze określać przynajmniej jeden węzeł potomny odwołania do elementu.
Uwaga: Kompozytory Sekwencja i Wybór można zagnieżdżać dowolną liczbę razy, aby utworzyć bardziej skomplikowane gramatyki.
Uwaga: Gramatyka nie może zawierać cykli odwołujących się do samych siebie. Najprostszą formą zabronionego cyklu jest sytuacja, gdy Element A wymaga Elementu B jako elementu potomnego, zaś Element B wymaga Elementu A jako elementu potomnego.
Aby określić, że dany element nie ma elementów potomnych i dozwolone jest określenie tekstu między jego początkowym a końcowym znacznikiem XML (treść znakowa), wystarczy pozostawić strukturę elementu bez zmian, nie dodając do niej żadnych atrybutów, kompozytorów ani odwołań do elementów (treść elementów). Uwaga: W elemencie nie można określić treści mieszanej (treści znakowej i treści elementów).
Ta sekcja umożliwia wprowadzenie krótkiego opisu dowolnego elementu, atrybutu lub kompozytora zawartego w gramatyce edytowanego schematu.
Ta sekcja jest bezpośrednio dostępna ze strony formularza Definicja schematu.
Aby wprowadzić krótki opis węzła elementu, atrybutu lub kompozytora wybranego aktualnie w sekcji Elementy punktu rozszerzenia, należy edytować pole tekstowe opisu. W razie potrzeby w polu tym można użyć poprawnych znaczników HTML.
Uwaga: Aktualizacja opisu odwołania do elementu powoduje również aktualizację opisu deklaracji elementu globalnego, do którego się odnosi, i odwrotnie.
Ta sekcja umożliwia edytowanie właściwości elementu. Istnieją dwa rodzaje elementów: element rozszerzenia i element inny niż rozszerzenie. Element rozszerzenia jest specjalną deklaracją elementu głównego służącą do definiowania punktu wejścia do gramatyki edytowanego schematu. Element inny niż rozszerzenie jest deklaracją elementu globalnego wykorzystywaną jako podstawowy składnik strukturalny gramatyki edytowanego schematu.
Ta sekcja jest aktywowana przez wybranie węzła elementu rozszerzenia lub elementu innego niż rozszerzenie w sekcji Elementy punktu rozszerzenia.
Sekcja Szczegóły elementu dla elementu rozszerzenia.
Sekcja Szczegóły elementu dla elementu innego niż rozszerzenie.
W polu Nazwa można określić nazwę elementu.
Kliknięcie przycisku true lub false w polu Wewnętrzne umożliwia wskazanie, czy element jest wewnętrzny. Edytor manifestów wtyczek domyślnie oznaczy każdy wewnętrzny znacznik XML rozszerzenia flagą ostrzeżenia. To pole pełni funkcję analogiczną do atrybutu x-internal wyeksportowanych pakietów.
Kliknij przycisk true lub przycisk false w polu Nieaktualne, aby wskazać, czy element jest nieaktualny, czy nie. Edytor manifestów wtyczek oznacza domyślnie każdy nieaktualny znacznik XML rozszerzenia flagą ostrzeżenia. Pole to ma podobne znaczenie, jak znacznik @deprecated w dokumentacji Javadoc języka Java.
Jeśli element rozszerzenia jest oznaczony jako nieaktualny, należy edytować pole Wymiana, aby określić aktualny punkt rozszerzenia, z którego należy korzystać w celu osiągnięcia tej samej funkcjonalności.
W polu Właściwość Label wybierz jeden ze zdefiniowanych atrybutów elementu, aby określić etykietę elementu w Edytorze manifestów wtyczek. Jeśli np. wybrana zostanie wartość, etykieta węzła elementu w sekcji Wszystkie rozszerzenia na stronie Rozszerzenia w Edytorze manifestów wtyczek będzie wyglądała następująco: wybrana wartość atrybutu (nazwa elementu). Jeśli natomiast nie zostanie wybrana wartość, etykieta węzła elementu będzie wyglądała następująco: (nazwa elementu).
W polu Ikona wybierz jeden ze zdefiniowanych atrybutów typu zasobu elementu, aby określić zasób ikony, który będzie reprezentował węzeł elementu w Edytorze manifestów wtyczek. Aby ikona węzła elementu była wyświetlana poprawnie w sekcji Wszystkie rozszerzenia na stronie Rozszerzenia w Edytorze manifestów wtyczek, muszą być spełnione następujące warunki:
Kliknij przycisk true lub przycisk false w polu Możliwe do przetłumaczenia, aby wskazać, czy element jest możliwy do przetłumaczenia, czy nie. To pole ma zastosowanie tylko do elementów, dla których nie są określone elementy potomne (treść elementów) ani atrybuty i w których dozwolone jest określenie tekstu między jego początkowym a końcowym znacznikiem XML (treść znakowa). Jeśli treść znakowa elementu jest oznaczona jako możliwa do przetłumaczenia, na wniesionym języku znaczników XML rozszerzeń można użyć narzędzi PDE, aby eksternalizować treść do pliku właściwości i umożliwić obsługę wielu języków.
Pole tylko do odczytu Przybliżenie DTD umożliwia sprawdzenie przybliżonego odwzorowania jeden na jeden gramatyki schematu elementu na równoważną gramatykę DTD elementu. Gramatyka DTD (Document Type Definition) jest czytelniejszą, ale oferującą mniejsze możliwości niż schemat XML formalną gramatyką określania dokumentu XML. Przybliżenie DTD jest określane za pomocą następującej notacji:
Ta sekcja umożliwia edytowanie właściwości kompozytora. Istnieją dwa typy kompozytorów: kompozytor sekwencji i kompozytor wyboru. Kompozytor sekwencji umożliwia określenie, że elementy potomne elementu składają się z sekwencji innych elementów w gramatyce edytowanego schematu. Kompozytor wyboru umożliwia określenie, że elementy potomne elementu składają się z wyboru innych elementów w gramatyce edytowanego schematu.
Ta sekcja jest aktywowana przez wybranie węzła Sekwencja lub Wybór w sekcji Elementy punktu rozszerzenia.
W polu Minimalna liczba wystąpień można określić minimalną dozwoloną liczbę wystąpień tego kompozytora innych elementów i (lub) kompozytorów, która może zostać wyświetlona we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia. Wartość tego pola jest wykorzystywana przez środowisko PDE do sprawdzania poprawności ograniczeń krotności w Edytorze manifestów wtyczek. Jeśli Element A wymaga dokładnie jednego Elementu B lub Elementu C jako swojego elementu potomnego i wykorzystuje kompozytor Wybór określający, że minimalna liczba wystąpień wynosi 2, wtedy we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia muszą być zdefiniowane dowolne 2 instancje Elementu B w połączeniu z Elementem C, aby były poprawne.
W polu Maksymalna liczba wystąpień można określić maksymalną dozwoloną liczbę wystąpień tego kompozytora innych elementów i (lub) kompozytorów, która może zostać wyświetlona we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia. Wartość tego pola jest wykorzystywana przez środowisko PDE do sprawdzania poprawności ograniczeń krotności w Edytorze manifestów wtyczek. Jeśli Element A wymaga dokładnie jednego Elementu B lub Elementu C jako swojego elementu potomnego i wykorzystuje kompozytor Wybór określający, że maksymalna liczba wystąpień wynosi 2, wtedy we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia mogą być zdefiniowane nie więcej niż 2 instancje Elementu B w połączeniu z Elementem C, aby pozostały poprawne.
Zaznacz pole Nieograniczony, aby określić, że maksymalna liczba dozwolonych wystąpień tego kompozytora, która może zostać wyświetlona we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia, jest nieograniczona.
W polu Typ wybierz wartość określającą, czy jest to kompozytor Sekwencja, czy Wybór.
Pole tylko do odczytu Przybliżenie DTD umożliwia obejrzenie przybliżonego odwzorowania jeden na jeden gramatyki schematu kompozytora na równoważną gramatykę DTD kompozytora. Notacja używana do określenia przybliżenia DTD jest opisana pod nagłówkiem Pola sekcji Szczegóły elementu niniejszego dokumentu.
Ta sekcja umożliwia edytowanie właściwości odwołania do elementu. Odwołanie do elementu to odwołanie do deklaracji elementu globalnego w gramatyce edytowanego schematu. Odwołania do elementu są wykorzystywane przez kompozytory jako podstawowe składniki definicji gramatyki w deklaracjach elementów globalnych.
Ta sekcja jest aktywowana przez wybranie węzła odwołanie do elementu w sekcji Elementy punktu rozszerzenia.
W polu Minimalna liczba wystąpień można określić minimalną dozwoloną liczbę wystąpień tego elementu, która może zostać wyświetlona we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia. Wartość tego pola jest wykorzystywana przez środowisko PDE do sprawdzania poprawności ograniczeń krotności w Edytorze manifestów wtyczek. Jeśli Element A określa, że minimalna liczba wystąpień wynosi 2, wtedy we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia muszą być zdefiniowane dowolne 2 instancje Elementu A, aby były poprawne.
W polu Maksymalna liczba wystąpień można określić maksymalną dozwoloną liczbę wystąpień tego elementu, która może zostać wyświetlona we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia. Wartość tego pola jest wykorzystywana przez środowisko PDE do sprawdzania poprawności ograniczeń krotności w Edytorze manifestów wtyczek. Jeśli Element A określa, że maksymalna liczba wystąpień wynosi 2, wtedy we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia mogą być zdefiniowane nie więcej niż 2 instancje Elementu A, aby pozostały poprawne.
Zaznacz pole Nieograniczony, aby określić, że maksymalna liczba dozwolonych wystąpień tego elementu, która może zostać wyświetlona we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia, jest nieograniczona.
Pole tylko do odczytu Przybliżenie DTD umożliwia sprawdzenie przybliżonego odwzorowania jeden na jeden gramatyki schematu elementu na równoważną gramatykę DTD elementu. Notacja używana do określenia przybliżenia DTD jest opisana pod nagłówkiem Pola sekcji Szczegóły elementu niniejszego dokumentu.
Kliknij odsyłacz hipertekstowy nazwa elementu w polu Odwołanie, aby edytować właściwości deklaracji elementu globalnego, do której odnosi się to odwołanie do elementu lokalnego. Gdy to działanie zostanie zakończone, węzeł element, do którego odnosi się odwołanie, zostanie zaznaczony w sekcji Elementy punktu rozszerzenia i zostanie aktywowana odpowiednia sekcja Szczegóły elementu.
Ta sekcja umożliwia edytowanie właściwości atrybutu. Atrybuty służą do udostępniania dodatkowych informacji o elementach.
Ta sekcja jest aktywowana przez wybranie węzła wymagany atrybut, opcjonalny atrybut, atrybut klasy lub atrybut zasobu w sekcji Elementy punktu rozszerzenia.
Sekcja Szczegóły atrybutu dla wymaganego atrybutu typu łańcuch, który określa ograniczenie wyliczania.
Sekcja Szczegóły atrybutu dla atrybutu opcjonalnego typu boolean, który określa wartość domyślną.
Sekcja Szczegóły atrybutu dla atrybutu klasy, który wskazuje, że klasa reprezentowana przez wartość atrybutu musi rozszerzać określoną klasę i/lub implementować określony interfejs.
Sekcja Szczegóły atrybutu dla atrybutu zasobu.
Autorzy punktów rozszerzeń mogą definiować atrybuty odwołujące się do innych atrybutów. W tym celu należy ustawić atrybuty punktu rozszerzenia na identyfikator typu i wybrać przywoływany przez niego atrybut. Przykładem takiego rozwiązania może być punkt rozszerzenia org.eclipse.ui.handlers. Atrybut commandId przywołuje komendy zdefiniowane w punkcie rozszerzenia org.eclipse.ui.commands.
Programiści rozszerzeń udostępniający procedurę obsługi mogą wtedy wybrać spośród wszystkich poprawnych identyfikatorów atrybutu commandId. Dla nieistniejących identyfikatorów generowane są ostrzeżenia w celu uniknięcia powszechnego błędu polegającego na niepoprawnym wpisaniu identyfikatora.
W polu Nazwa można określić nazwę atrybutu.
Kliknij przycisk true lub przycisk false w polu Nieaktualne, aby wskazać, czy atrybut jest nieaktualny, czy nie. Edytor manifestów wtyczek oznacza domyślnie każdy nieaktualny znacznik XML rozszerzenia flagą ostrzeżenia. Pole to ma podobne znaczenie, jak znacznik @deprecated w dokumentacji Javadoc języka Java.
W polu Użycie można wskazać, czy atrybut musi być określony w jego elemencie definiującym we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia. Do wyboru są następujące możliwości:
W polu Wartość domyślna można określić wartość domyślną atrybutu, która zostanie użyta, jeśli atrybut nie zostanie określony w jego elemencie definiującym we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia. To pole ma zastosowanie tylko wtedy, gdy w polu Użycie zostanie wybrana wartość domyślne.
W polu Typ wybierz wartość określającą typ wartości atrybutu. Do wyboru są następujące możliwości:
Kliknij przycisk true lub przycisk false w polu Możliwe do przetłumaczenia, aby wskazać, czy wartość atrybutu jest możliwa do przetłumaczenia, czy nie. To pole ma zastosowanie tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość łańcuch. Jeśli wartość atrybutu jest oznaczona jako możliwa do przetłumaczenia, na wniesionym języku znaczników XML można użyć narzędzi PDE, aby eksternalizować te wartości do pliku właściwości i umożliwić obsługę wielu języków.
Pole Ograniczenia umożliwia wyświetlenie listy wartości typu string, których użycie przez atrybut jako wartości własnej jest dozwolone. Jeśli to pole nie zawiera żadnych wartości, wartość atrybutu nie jest objęta żadnymi ograniczeniami. To pole ma zastosowanie tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość łańcuch. Uwaga: Ta funkcjonalność jest realizowana przez użycie ograniczenia wyliczenia na typie podstawowym łańcuch (string) w gramatyce edytowanego schematu.
W polu Rozszerza można określić pełną nazwę klasy w ścieżce klas docelowej platformy (np. org.eclipse.ui.part.EditorPart), która musi być podklasą klasy określonej jako wartość atrybutu. Środowisko PDE sprawdza poprawność wartości atrybutu klasy we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia, aby upewnić się, czy rozszerza ona nadklasę. To pole ma zastosowanie tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość java.
W polu Implementuje można określić pełną nazwę interfejsu w ścieżce klas docelowej platformy (np. org.eclipse.ui.IEditorPart), która musi być implementowana przez klasę określoną jako wartość atrybutu. Środowisko PDE sprawdza poprawność wartości atrybutu klasy we wnoszonym języku znaczników XML rozszerzenia, aby upewnić się, czy implementuje ona interfejs. To pole ma zastosowanie tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość java.
Kliknij przycisk Dodaj w polu Ograniczenia, aby otworzyć okno dialogowe Nowe ograniczenie i dodać nowe ograniczenie wartości atrybutu. Po wypełnieniu okna dialogowego nowe ograniczenie zostanie dodane do listy wartości typu łańcuch, których użycie przez atrybut jako wartości własnej jest dozwolone. To działanie jest dostępne tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość łańcuch.
Zaznacz wartość typu łańcuch w polu Ograniczenia i kliknij przycisk Usuń, aby usunąć ograniczenie z listy wartości typu łańcuch, których użycie przez atrybut jako wartości własnej jest dozwolone. To działanie jest dostępne tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość łańcuch.
Jeśli wartość w polu Rozszerza odnosi się do pełnej nazwy klasy w ścieżce klas docelowej platformy, kliknięcie odsyłacza hipertekstowego Rozszerza spowoduje otwarcie tej klasy w edytorze nowego kodu źródłowego Java. W przeciwnym razie kliknięcie odsyłacza hipertekstowego Rozszerza będzie powodować otwarcie kreatora Nowa klasa Java umożliwiającego utworzenie nowej klasy. To działanie jest dostępne tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość java.
Jeśli wartość w polu Implementuje odnosi się do pełnej nazwy interfejsu w ścieżce klas docelowej platformy, kliknięcie odsyłacza hipertekstowego Implementuje spowoduje otwarcie tego interfejsu w edytorze nowego kodu źródłowego Java. W przeciwnym razie kliknięcie odsyłacza hipertekstowego Implementuje będzie powodować otwarcie kreatora Nowa klasa Java umożliwiającego utworzenie nowego interfejsu. To działanie jest dostępne tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość java.
Kliknij przycisk Przeglądaj, aby otworzyć okno dialogowe Wybór typu, w którym można wybrać istniejącą klasę w ścieżce klas docelowej platformy i użyć jej jako wartości pola Rozszerza. To działanie jest dostępne tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość java.
Kliknij przycisk Przeglądaj, aby otworzyć okno dialogowe Wybór typu, w którym można wybrać istniejący interfejs w ścieżce klas docelowej platformy i użyć go jako wartości pola Implementuje. To działanie jest dostępne tylko wtedy, gdy w polu Typ zostanie wybrana wartość java.