Αυτή η σελίδα περιγράφει μια καταργημένη παλιά μέθοδο ενοποίησης με το p2. Ανατρέξτε στη σελίδα "Δόμηση προϊόντων και χώρων αποθήκευσης p2" για να βρείτε τις προτεινόμενες μεθόδους για δόμηση με το p2. Οι ιδιότητες που περιγράφονται παρακάτω λειτουργούν με χρήση ενός επίπεδου συμβατότητας με παλαιότερες εκδόσεις, ενώ δεν υποστηρίζονται οι νέες λειτουργίες που προστέθηκαν στη λειτουργία δημοσίευσης p2.
Ανατρέξτε στη σελίδα Δημιουργία μεταδεδομένων p2 στον Οδηγό ανάπτυξης πρόσθετων λειτουργιών πλατφόρμας για λεπτομέρειες σχετικά με τη δημιουργία μεταδεδομένων p2. Η δημιουργία μεταδεδομένων από μόνη της δεν επαρκεί για τη δημιουργία ενός προϊόντος με υποστήριξη p2. Για να συμβεί αυτό πρέπει να εκτελέσετε μια πραγματική εγκατάσταση p2 από τα μεταδεδομένα που δημιουργήθηκαν. Ανατρέξτε στην τεκμηρίωση λειτουργία διαχείρισης p2 για λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο εκτέλεσης αυτής της εγκατάστασης από ένα σενάριο χωρίς γραφικό περιβάλλον.
Μπορείτε να δημιουργήσετε μεταδεδομένα p2 με μη αυτόματες κλήσεις στη λειτουργία δημιουργίας μεταδεδομένων p2 σε οποιαδήποτε προσαρμοσμένη εργασία του PDE/Build (ανατρέξτε στην ενότητα Προσαρμογή δόμησης χωρίς γραφικό περιβάλλον) Ωστόσο, το PDE/Build παρέχει ενοποίηση με p2 μέσω των ακόλουθων ιδιοτήτων:
generate.p2.metadata |
(ΚΑΤΑΡΓΗΜΕΝΟ, χρησιμοποιήστε το p2.gathering) Ορίστε την
τιμή σε "true" για την ενεργοποίηση της δημιουργίας μεταδεδομένων p2. Τα
σενάρια ant βασίζονται στην ύπαρξη αυτής της ιδιότητας και όχι στη τιμή της. Για να
απενεργοποιήσετε τη δημιουργία μεταδεδομένων, θα πρέπει να αφαιρεθεί η ιδιότητα και όχι
απλώς να οριστεί σε false. Στα σενάρια δόμησης, οι κλήσεις σε προορισμούς p2 δημιουργούνται όταν η δέσμη org.eclipse.equinox.p2.metadata.generator και οι εξαρτήσεις της υπάρχουν στο Eclipse που εκτελεί τη δόμηση. Αυτοί οι προορισμοί p2 εξαρτώνται από την ιδιότητα generate.p2.metadata. |
p2.metadata.repo |
Καθορίστε ένα URI file: καταχωρώντας τη θέση των χώρων αποθήκευσης
τεχνουργημάτων και μεταδεδομένων p2 όπου θα δημοσιευτούν. Είναι σύνηθες, αλλά όχι απαραίτητο για το χώρο αποθήκευσης τεχνουργημάτων να
χρησιμοποιεί την ίδια θέση με το χώρο αποθήκευσης μεταδεδομένων. Παράδειγμα:
p2.metadata.repo=file:${buildDirectory}/repository
p2.artifact.repo=file:${buildDirectory}/repository
|
p2.metadata.repo.name |
Προαιρετική. Καθορίστε ένα όνομα για τους χώρους αποθήκευσης p2 της λειτουργίας
δημιουργίας. Όταν χρησιμοποιείτε ένα χώρο αποθήκευσης που ήδη υπάρχει, το υπάρχον όνομα του χώρου αποθήκευσης δεν θα αλλάξει. Αν δεν έχει καθοριστεί, το p2 θα ονομάσει τους χώρους αποθήκευσης σύμφωνα με τη θέση τους. |
p2.flavor |
Ορίστε το είδος για τα μεταδεδομένα p2. Όταν δημιουργούνται μεταδεδομένα για το Eclipse SDK, χρησιμοποιείται ένα είδος "εργαλείων". |
p2.publish.artifacts |
Ορίστε την τιμή σε "true" για δημοσίευση αρχείων jar στο χώρο αποθήκευσης τεχνουργημάτων. Αν τιμή που έχει οριστεί είναι "false", τότε τα μεταδεδομένα τεχνουργήματος δημιουργούνται αλλά τα αρχεία jar δεν αντιγράφονται στο χώρο αποθήκευσης τεχνουργημάτων. ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: όταν έχει οριστεί η τιμή "true", βεβαιωθείτε ότι το p2.artifact.repo δεν βρίσκεται στην ίδια θέση με τους καταλόγους συναρμογής που χρησιμοποιούνται από το PDE/Build, διαφορετικά τα αρχεία jar μπορεί να διαγραφούν! |
p2.root.name |
Καθορίστε το όνομα και την εκδοχή για το κεντρικό IU που θα περιέχει ό,τι έχει
δομηθεί. Αν έχει οριστεί ένα αρχείο .product στη δόμηση, τότε αυτές οι ιδιότητες θα παραβλεφθούν. Αντίθετα, όταν είναι διαθέσιμο ένα αρχείο .product, το όνομα και η εκδοχή κεντρικού καταλόγου θα είναι η ταυτότητα και η εκδοχή του προϊόντος από το αρχείο .product. Δείτε παρακάτω για περισσότερες πληροφορίες. |
Κατά την εκτέλεση μιας δόμησης με ένα αρχείο προϊόντος που έχει οριστεί στο αρχείο ρυθμίσεων δόμησης ανώτερου επιπέδου build.properties (σε δομήσεις που χρησιμοποιούν τόσο το αρχείο productBuild.xml όσο και το κανονικό αρχείο build.xml), το PDE/Build θα δημιουργήσει αυτόματα μεταδεδομένα για αυτό το προϊόν.
Εκτός από τη δημιουργία εγκαταστάσιμων μονάδων για όλες τις λειτουργίες και τις δέσμες, μπορεί επίσης να δημιουργήσει τις ακόλουθες εγκαταστάσιμες μονάδες προϊόντος:
Με όλες αυτές τις δημιουργημένες εγκαταστάσιμες μονάδες, είναι δυνατή η χρήση του p2 για εγκατάσταση ολόκληρου του προϊόντος εκτός χώρου αποθήκευσης.
Το PDE/Build καλεί ουσιαστικά την εργασία δημιουργίας μεταδεδομένων που παρέχεται από το p2 σε συγκεκριμένα σημεία κατά τη δόμηση. Είναι πιθανό κατά τη διάρκεια μιας διεργασίας δόμησης να μην υπάρχει ένα μοναδικό χρονικό σημείο όπου όλα τα τεχνουργήματα δόμησης να υπάρχουν στο δίσκο στην ίδια θέση. Συνεπώς, είναι απαραίτητο είτε να καλέσετε τη λειτουργία δημιουργίας μεταδεδομένων p2 στα τελικά αρχεία αποθήκευσης είτε, ως βελτιστοποίηση, να την καλέσετε πολλές φορές καθ' όλη τη διάρκεια της δόμησης.
Η δημιουργία μεταδεδομένων θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια των φάσεων συγκρότησης και συσκευασίας. Αυτό συμβαίνει τόσο σε κανονικές δομήσεις όσο και σε δομήσεις λειτουργιάς δημιουργίας πακέτων. Για παράδειγμα, σε μια δόμηση προϊόντος που χρησιμοποιεί το αρχείο productBuild.xml, θα δημιουργηθούν τα ακόλουθα σενάρια (θεωρώντας ότι configs=win32,win32,x86 & linux,gtk,ppc):
Τα σενάρια συγκρότησης συλλέγουν λειτουργίες και πρόσθετες λειτουργίες που δομήθηκαν μαζί με τα συσχετισμένα αρχεία κεντρικού καταλόγου. Τα σενάρια συσκευασίας συλλέγουν δυαδικές λειτουργίες και πρόσθετες λειτουργίες που έχουν προ-δομηθεί. Τα σενάρια ειδικά για την πλατφόρμα συλλέγουν τα τμήματα για αυτά τα σύνολα ρυθμίσεων και τα σενάρια "all" ανατίθενται σε κάθε σενάριο ειδικά για την πλατφόρμα.
οι κλήσεις δημιουργίας p2 θα πραγματοποιηθούν ως εξής:
Η εργασία δημιουργίας μεταδεδομένων p2 υποστηρίζει την αυξητική δημιουργία, κάθε κλήση στα μεταδεδομένα p2 που δημιουργήθηκαν πραγματοποιείται με mode=incremental, η τελική κλήση για τη δημιουργία της κεντρικής εγκαταστάσιμης μονάδας θα εκτελεστεί με mode="final"