Το PDE Build χρησιμοποιούσε πάντα λειτουργίες ως μηχανισμό ομαδοποίησης που καθόριζε τι ακριβώς έπρεπε να δομηθεί. Με το p2, η ιδέα μιας λειτουργίας ως ομάδα έχει αναπτυχθεί, με αποτέλεσμα τη δημιουργία περισσότερων από μια εγκαταστάσιμων μονάδων (IU) ανά λειτουργία.
Από την προοπτική της δόμησης, μια λειτουργία συνεισφέρει τρια πράγματα:Κατά τη χρήση της γεννήτριας μετα-δεδομένων που παρουσιάστηκε στην έκδοση 3.4, καταλήγουμε με την ακόλουθη δομή για τη λειτουργία "org.example.platform":
| org.example.platform.feature.group | Αυτή είναι η βασική εγκαταστάσιμη μονάδα ομαδοποίησης για τη λειτουργία, θα έχει απαιτήσεις σε όλες τις λειτουργίες και πρόσθετες λειτουργίες που συμπεριλαμβάνονταν και απαιτούνταν από το αρχείο feature.xml. Επίσης, συμπεριλαμβάνει μια απαίτηση για ένθετο αρχείο org.example.platform.feature.jar | ||
| |||
|---|---|---|---|
Σημειώστε ότι αυτή η δομή εγκαταστάσιμης μονάδας δεν συμπεριλαμβάνει τίποτα για τα αρχεία κεντρικού καταλόγου που συνεισφέρει η λειτουργία. Αντίθετα, μια δόμηση που χρησιμοποιεί τα μετα-δεδομένα τοποθέτησε όλα τα αρχεία κεντρικού καταλόγου μαζί σε μια εγκαταστάσιμη μονάδα και ένα τεχνούργημα.
Η p2 publisher εμφανίζεται για πρώτη φορά στην έκδοση 3.5. Εάν χρησιμοποιήσουμε την εργασία eclipse.gatherFeature του PDE Build για τη δημοσίευση της λειτουργίας από τον πρωτογενή κώδικα, θα πάρουμε εγκαταστάσιμες μονάδες αρχείων κεντρικού καταλόγου που αντιστοιχούν στη λειτουργία που τις έχει συνεισφέρει. Σε αυτήν την περίπτωση, καταλήγουμε με τον ακόλουθο τρόπο με μετα-δεδομένα:
| org.example.platform.feature.group | Η βασικότερη εγκαταστάσιμη μονάδα ομαδοποίησης για τη λειτουργία | ||||
| |||||
|---|---|---|---|---|---|
Η χρήση της νέας λειτουργίας δημοσίευσης p2 αντί της παλιάς γεννήτριας μετα-δεδομένων, επιτρέπει τον πιο ολοκληρωμένο έλεγχο για τον τρόπο παράδοσης των αρχείων κεντρικού καταλόγου για τα προϊόντα.