Βασικός κανόνας για τη δόμηση συστημάτων λογισμικού με τμηματική διάρθρωση είναι η αποφυγή σθεναρής σύζευξης (coupling) μεταξύ των συστατικών στοιχείων. Αν τα συστατικά στοιχεία είναι ενοποιημένα με ισχυρούς δεσμούς, γίνεται πιο δύσκολη η συγκρότηση τμημάτων σε διαφορετικά σύνολα ρυθμίσεων ή η αντικατάσταση ενός συστατικού στοιχείου με διαφορετική υλοποίηση χωρίς να προκληθούν "αλυσιδωτές" αλλαγές στο σύστημα.
Η χαλαρή σύζευξη στο Eclipse επιτυγχάνεται εν μέρει μέσω του μηχανισμού των επεκτάσεων και των σημείων επεκτάσεων. Η πιο απλή μεταφορά για την περιγραφή των επεκτάσεων και των σημείων επεκτάσεων είναι οι πρίζες. Η πρίζα αποτελεί το σημείο επέκτασης. Το βύσμα, ή η λάμπα που συνδέεται σε αυτό, αποτελεί την επέκταση. Όπως και με τις πρίζες, τα σημεία επέκτασης έχουν διάφορα σχήματα και μεγέθη και ταιριάζουν σε αυτά μόνο οι επεκτάσεις που έχουν σχεδιαστεί για τα συγκεκριμένα σημεία.
Όταν μια πρόσθετη λειτουργία θέλει να επιτρέψει σε άλλες πρόσθετες λειτουργίες να επεκτείνουν ή να προσαρμόσουν τμήματα των λειτουργιών της, ορίζει ένα σημείο επέκτασης. Το σημείο επέκτασης ορίζει μια συμφωνία, συνήθως ένα συνδυασμό διεπαφών Java και μορφοποίησης XML, σύμφωνα με την οποία πρέπει να συμμορφώνονται οι επεκτάσεις. Οι πρόσθετες λειτουργίες που θέλουν να συνδεθούν με το συγκεκριμένο σημείο επέκτασης πρέπει να εφαρμόσουν τη συμφωνία στην επέκτασή τους. Το κύριο γνώρισμα είναι ότι η πρόσθετη λειτουργία που επεκτείνεται δεν έχει καμία πληροφορία για την πρόσθετη λειτουργία με την οποία θα συνδεθεί, εκτός του γεγονότος ότι έχουν αποδεχτεί τη συμφωνία του σημείου επέκτασης. Αυτό επιτρέπει στις πρόσθετες λειτουργίες που έχουν δημιουργηθεί από διαφορετικά άτομα ή εταιρείες να συνεργάζονται χωρίς προβλήματα, ακόμα κι αν δεν έχουν πολλές πληροφορίες για τις άλλες λειτουργίες.
Η πλατφόρμα Eclipse έχει πολλές εφαρμογές των εννοιών επέκτασης και σημείων επέκτασης. Κάποιες επεκτάσεις είναι εξ ολοκλήρου ενδεικτικές, δηλαδή δεν παρέχουν κώδικα. Για παράδειγμα, ένα σημείο επέκτασης παρέχει προσαρμοσμένους δεσμούς πλήκτρων, ενώ ένα δεύτερο σημείο επέκτασης ορίζει προσαρμοσμένες σημειώσεις αρχείου, που καλούνται δείκτες. Και τα δύο σημεία επέκτασης δεν απαιτούν την παροχή κώδικα από την επέκταση.
Μια άλλη κατηγορία σημείων επέκτασης χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση της προεπιλεγμένης συμπεριφοράς ενός συστατικού στοιχείου. Για παράδειγμα, τα εργαλεία ανάπτυξης Java περιλαμβάνουν μια λειτουργία μορφοποίησης κώδικα, αλλά επίσης παρέχουν και ένα σημείο επέκτασης για να συνδεθούν άλλες λειτουργίες μορφοποίησης κώδικα. Η πρόσθετη λειτουργία πόρων διαθέτει ένα σημείο επέκτασης που επιτρέπει σε ορισμένες πρόσθετες λειτουργίες να αντικαταστήσουν την υλοποίηση βασικών λειτουργιών αρχείων, όπως είναι η μετακίνηση και η διαγραφή.
Ακόμα μια κατηγορία σημείων επέκτασης χρησιμοποιείται για την ομαδοποίηση σχετικών στοιχείων στο περιβάλλον χρήστη. Για παράδειγμα, τα σημεία επέκτασης που χρησιμοποιούνται για την παροχή προβολών, λειτουργιών επεξεργασίας και οδηγών στο περιβάλλον χρήστη, επιτρέπουν στη βασική πρόσθετη λειτουργία περιβάλλοντος χρήστη να συγκεντρώνει κοινές λειτουργίες, π.χ. να ομαδοποιεί όλους τους οδηγούς εισαγωγής σε ένα πλαίσιο διαλόγου και να ορίζει ένα σταθερό τρόπο παρουσίασης των συνεισφορών περιβάλλοντος χρήστη από μια πληθώρα πρόσθετων λειτουργιών.

Επεκτάσεις (Λειτουργία επεξεργασίας πρόσθετης λειτουργίας)
Σημεία επεκτάσεων (Λειτουργία επεξεργασίας πρόσθετης λειτουργίας)
